ดาวหาง มหัศจรรย์แห่งอวกาศ

ดาวหาง เป็นวัตถุชนิดหนึ่งที่เป็นส่วนหนึ่งของระบบสุริยะเป้นวัตถุที่มีลักษณะพิเศษคือเมื่อโคจรใกล้ดวงอาทิตย์จะมีก๊าซพุ่งออกจากผิวดาวเกิดเป็นแสงที่ทอดยาวและสวยงามมาก ดาวหางเป็นวัตถุที่ถือกำเนิดขึ้นในช่วงเดียวกับการกำเนิดระบบสุริยะเมื่อ 4,600 ล้านปีก่อน ดาวหางมีรูปทรงที่ไม่แน่นอนคล้ายกับ ดาวเคราะห์น้อย มีขนาดตั้งแต่ไม่กี่กีโลเมตรจนถึงหลายร้อยกิโลเมตร ประกอบไปด้วย หิน, น้ำแข็ง และฝุ่นผง ดาวหางมีคาบการโคจรที่แตกต่างจากดาวเคราะห์ในระบบสุริยะ เป็นคาบการโคจรในลักษณะวงรีและมีคาบโคจรตั้งแต่ 20 – 1,000 ปีขึ้นไป ดาวหางที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ ดาวหางฮัลเลย์

ดาวหาง ดาวเคราะห์น้อย วัตถุที่ต้องเฝ้าสังเกตหากมีแนวโน้มชนโลก

ดาวหางและดาวเคราะห์น้อย เป็นวัตถุที่มีลักษณะคล้ายกันคือมีลักษณะและรูปทรงที่ไม่แน่นอนแต่มีความแตกต่างคือ ดาวหางจะมีก๊าซและฝุ่นเมื่อโคจรใกล้ดวงอาทิตย์ นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าดาวหาง และ ดาวเคราะห์เคยชนโลกมาตั้งแต่สมัยยุคกำเนิดโลก ซึ่งโลกถูกชนด้วยวัตถุจากอวกาศมานับไม่ถ้วน รวมถึงมีหลักฐานแน่นอนว่าในอดีตโลกเคยถูกชนมาก่อนตั้งแต่ในสมัยยุคดึกดำบรรพ์ ซึ่งการชนโลกของดาวหางหรือดาวเคราะห์น้อยนั้นยังคงเป็นทฤษฎีสำคัญในสาเหตุการสุญพันธุ์ของไดโนเสาร์เมื่อ 65 ล้านปีก่อน จากการถูกวัตถุขนาด 9 กิโลเมตรพุ่งชนบริเวณแหลมยูคาทัน เม็กซิโกในปัจจุบัน ซึ่งการค้นพบหลุมอุกกาบาตบริเวณนั้นและมีอายุเท่ากัน ซึ่งล่าสุดวัตถุขนาด 15 – 20

แถบไคเปอร์มีอะไร

ระบบสุริยะนั้นเมื่อพ้นเขตดาวพลูโตออกไป จะเป็นแถบไคเปอร์ประกอบด้วยวัตถุขนาดใหญ่ แถบไคเปอร์คือบริเวณที่มีการสำรวจไกลที่สุดเท่าที่มนุษย์ค้นพบเป็นบริเวณนอกระบบสุริยะที่มีวัตถุจำนวนมากและกว้างกว่า 3,500 ล้านกิโลเมตร ประกอบด้วยก้อนน้ำแข็งขนาดน้อย ใหญ่จำนวนมหาศาล เชื่อว่าดาวหางนั้นมาจากวัตถุในแถบไคเปอร์นั้นเอง วัตถุต่างๆในแถบไคเปอร์นั้นมีจำนวนมหาศาลจนไม่สามารถระบุได้ชัดเจนมันกว้างกว่า แถบดาวเคราะห์น้อยหลายเท่า วัตถุส่วนใหญ่เป็นก้อนน้ำแข็งสกปรก ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของดาวหาง ผู้ค้นพบนี้คนแรกคือ เจอราร์ด ไคเปอร์ เจอราร์ด ปีเตอร์ ไคเปอร์ นักดาราศาสตร์ชาวดัตช์สัญชาติอเมริกัน ประสบความสำเร็จจากการค้นพบแถบวัตถุจากนอกระบบสุริยะเป็นคนแรก